
روششناسی کیو را ویلیام استیفنسون در دهه ۱۹۳۰ میلادی ابداع کرد. او به منظور پاسخگویی به این پرسش که «چه چیزهایی اشخاص را منحصر به فرد میسازد؟» به این ابداع دست زد. استیفنسون به جای شناخت چیزهای مشترکی که جمعیت بزرگی از اشخاص دارا هستند، با طرح این پرسش به دنبال درک فردیت آنها بود. احتمالاً تاکنون کنجکاو شده اید که دلیل نامگذاری این روششناسی به «کیو» چیست. در واقع، اولین بار در سال ۱۹۳۵، سر گاتفری اچ تامسون انگلیسی که یک متخصص تحلیل عاملی بود، از حرف q برای نمایش «همبستگی افراد» استفاده کرد تا آن را از حرف r که همبستگی بین متغیرها یا را نشان میداد، متمایز سازد. به این ترتیب، استیفنسون نیز از حرف Q برای نامگذاری روششناسی خود استفاده کرد زیرا این روششناسی به شناخت ذهنیتها میپرداخت و همبستگی بین افراد و نه صفات در آن نقش اساسی داشت.
روششناسی کیو، فنی است که پژوهشگر را قادر میسازد تا اولا ادراکات و عقاید فردی را شناسایی و طبقهبندی کند و ثانیاّ به دستهبندی گروههای افراد بر اساس ادراکاتشان بپردازد(به نقل از مک کئون و توماس). در واقع با کمک و استفاده از این روششناسی پژوهشگر قادر خواهد بود تا با استفاده از مراحل تعریف شده در آن، نهایتا ذهنیت افراد و الگوهای تفکری آنان را نسبت به موضوعات مختلف آشکار نماید.
در واقع روششناسی کیو، یکی از روشهای پژوهش میباشد که در پژوهشهای حوزههای گوناگون دانش بشری از جمله روانشناسی، علوم سیاسی و سایر رشتهها و توسط پژوهشگران این حوزه ها قابل استفاده می باشد. معمولاً روش کیو را پیوند بین روشهای کیفی و کمی میدانند زیرا از یک سو، انتخاب شرکت کنندگان از طریق روشهای نمونهگیری احتمالی صورت نمیگیرد بلکه نمونه افراد به طور هدفمند و با اندازهای کوچک انتخاب میشود که آن را به روش کیفی نزدیک می سازد و از سوی دیگر، یافته ها از طریق تحلیل عاملی و به صورت کاملاً کمی به دست میآیند. همچنین با توجه به شیوه گردآوری دادهها (مرتبسازی)، عمیقتر میتوان از ذهنیت مشارکتکنندگان آگاه شد. به این ترتیب روش کیو، هم برخی از ویژگیهای روشهای کیفی را دارد و هم دارای برخی از ویژگیهای روشهای کمّی است.
فایل حاضر شامل 30 مقاله انجام شده با روش کیو در موضوعات مختلف(30 مقاله به صورتPDF)
فایل به صورت فشرده(زیپ شده) می باشد
حجم فایل 15 مگابایت
برچسب های مهم